Υπόθεση: Μια νεαρή γυναίκα κλέβει 40.000$ από το αφεντικό της και για να χάσουν τα ίχνη της αποφασίζει να πάει οδηγώντας μέχρι την Καλιφόρνια για να συναντήσει τον εραστή της. Νομίζοντας όμως ότι την ανακάλυψαν, αποφασίζει να διανυκτερεύσει σε ένα απόμερο μοτέλ. Δεν ξέρει όμως ότι ο ιδιοκτήτης του μοτέλ είναι ψυχωτικός και έχει τρομακτικές εμμονές με τη μητέρα του...
(Σε αυτό το σημείο να πω ότι η ιστορία του παρανοϊκού ιδιοκτήτη του μοτέλ, είναι εμπνευσμένη από ένα αληθινό δολοφόνο, τον Έντ Γκέιν όπου είχε πολλές ομοιότητες με τον πρωταγωνιστή του ''Ψυχώ''. Ένα επίσης περίεργο γεγονός είναι ότι ο συγγραφέας του ''Ψυχώ'' που εμπνεύστηκε τον ιδιοκτήτη του μοτέλ από τον Έντ Γκέινς, το σπίτι του ήταν μόλις 40 μίλια μακριά από του Έντ Γκέινς! Περίεργο, έτσι;;...)
(Σε αυτό το σημείο να πω ότι η ιστορία του παρανοϊκού ιδιοκτήτη του μοτέλ, είναι εμπνευσμένη από ένα αληθινό δολοφόνο, τον Έντ Γκέιν όπου είχε πολλές ομοιότητες με τον πρωταγωνιστή του ''Ψυχώ''. Ένα επίσης περίεργο γεγονός είναι ότι ο συγγραφέας του ''Ψυχώ'' που εμπνεύστηκε τον ιδιοκτήτη του μοτέλ από τον Έντ Γκέινς, το σπίτι του ήταν μόλις 40 μίλια μακριά από του Έντ Γκέινς! Περίεργο, έτσι;;...)
Πρόκειται για μια διαχρονική ταινία τρόμου/μυστηρίου του 1960. Από πληροφορίες διάβασα ότι ενώ τότε υπήρχε έγχρωμος κινηματογράφος, ο Χίτσκοκ αποφάσισε να γυριστεί η ταινία σε ασπρόμαυρο για να δώσει μια άλλη διάσταση στο θρίλερ και να προκαλεί περισσότερα...ρίγη στο θεατή. Παρόλο που είναι ασπρόμαυρο δεν είναι καθόλου ''κουραστικό'' και φυσικά σε καμία περίπτωση βαρετό. Αν και δεν είμαι από τους ανθρώπους που προσέχουν ιδιαίτερα τη σκηνοθεσία, πρέπει να ομολογήσω ότι μερικά πλάνα ήταν τόσο καλά και πρωτότυπα που με έκαναν να τα προσέξω. Για παράδειγμα, σε μια σκηνή όπου η αγωνία εντεινόταν συνεχώς, ο σκηνοθέτης είχε αποφασίσει να κάνει πανοραμική λήψη, κάτι πολύ πρωτότυπο σε ταινία τρόμου. Έτσι όταν στη συνέχεια υπήρχε πάλι πανοραμική λήψη, ήξερα τι έπεται και ''έτρεμα'' από αγωνία. Βέβαια αν κάτσετε δείτε την ταινία ολόκληρη μια φορά και μετά την ξαναδείτε ξέροντας το τέλος, θα παρατηρήσετε και μερικές ευφυέστατες σκηνοθετικές λεπτομέρειες που εκ πρώτης όψεως φαίνονται τυχαίες αλλά έχουν τοποθετηθεί έτσι ώστε να δώσουν ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα στο φινάλε. Μακάρι να μπορούσα να το εξηγήσω, αλλά είναι σίγουρο ότι θα κάνω spoiler και θα είναι κρίμα για αυτούς που δεν το έχουν δει. Αν όμως το έχετε δει αλλά δεν καταλάβατε τι εννοώ, ρωτήστε με στα σχόλια και θα σας απαντήσω με ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα :)
Ψάχνοντας περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ταινία, διάβασα από το Βικιπαίδεια κάτι όσο αφορά τη σκηνοθεσία, που είναι πάρα πολύ σωστό: Ένα από τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά της ταινίας είναι πως παρ' ότι διαδραματίζονται σκηνές άγριων δολοφονιών, είναι κινηματογραφημένες με τέτοιο τρόπο ώστε να μην παρουσιάζεται στον θεατή ωμή βία, πάρα μόνο τρόμος.Και αυτό είναι αλήθεια, κάτι που δεν το είχα σκεφτεί. Ενώ βλέπουμε άγριες δολοφονίες εν ψυχρώ δεν βλέπουμε κομμένα χέρια,πόδια, κεφάλια κλπ. Μόνο λίγο αίμα βλέπουμε και τίποτα άλλο. Παρ' όλα αυτά όμως, οι σκηνές των φόνων είναι πολύ τρομακτικές με όλη τη σημασία της λέξης. Σε τρομάζουν ψυχικά, σε ταράζουν και σε κάνουν να λες πότε θα τελειώσει η σκηνή. Προσωπικά έχω κάτσει με πολύ περισσότερη άνεση να δω θρίλερ που κόβουν στην ψύχρα κεφάλια, χέρια, πόδια, βγάζουν μάτια και κόβουν γλώσσες. Σε αυτές όμως τις σκηνές του ''Ψυχώ'' πραγματικά τρόμαξα.
Βέβαια είναι πάρα πολύ έξυπνος και ο τρόπος που χρησιμοποιήθηκε η μουσική επένδυση της ταινίας. Το soundtrack της ταινίας είναι πάρα πολύ γνωστό, το έχουμε ακούσει εκατομμύρια φορές, ακούστε το παρακάτω για να το θυμηθείτε. Η μουσική αυτή από μόνη της σε ταράζει και σε κάνει να νιώθεις άγχος και φόβο, πόσο μάλλον ότι συνδυάζεται στην ταινία στις σκηνές της απόλυτης αγωνίας. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι αρχικά ο Άλφρεντ Χίτσκοκ δεν ήθελε να υπάρχει μουσική στην ταινία αλλά τελικά πείσθηκε να μπει αυτό το soundtrack. Και τώρα, είναι ίσως ο πιο χαρακτηριστικός ήχος από θρίλερ!
Τώρα όσο αφορά το σενάριο της ταινίας, δεν ξέρω τι να πρωτοπώ. Είναι τόσο απρόσμενο το τέλος, που όσο και να κάνεις υποθέσεις για το τι θα γίνει στη συνέχεια της ταινίας, ποτέ δεν θα πέσεις (τουλάχιστον 100%) μέσα. Είναι ευφυέστατο και τώρα που το έχω δει, καταλαβαίνω γιατί λένε ότι είναι από τα καλύτερα θρίλερ που έχουν βγει μέχρι σήμερα. Καμιά φορά όταν βλέπουμε μια παλιά ταινία λέμε ''Ήταν καλή για την εποχή της, αλλά σε σύγκριση με τις σημερινές...''. Εδώ ισχύει περίπου το αντίστροφο: Ήταν πάρα πολύ για την εποχή της, είναι πάρα πολύ καλή για τη σημερινή εποχή και πολύ καλύτερη από τις περισσότερες ταινίες τρόμου που κυκλοφορούν αυτή τη στιγμή! Δικαίως είναι ''all time classic''!! Θα κλείσω λέγοντας το εξής: Πρέπει σίγουρα να δεις μια φορά στη ζωή σου ταινία του Χίτσκοκ και πρέπει σίγουρα να δεις το ''Ψυχώ''. Αν έπρεπε να σας προτείνω μόνο μια ταινία να δείτε από τη δουλειά του, θα ήταν αυτή!
Αυτά είχα να πω για την ταινία ''Ψυχώ''! Συνοπτικά να πω ότι η σκηνοθετική ευφυΐα του Άλφρεντ Χίτσκοκ σε συνδυασμό με το τρομερό σενάριο και τη μουσική επένδυση, σε καθηλώνουν μέχρι τους τίτλους τέλους, σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό και σε ''στοιχοιώνουν'' οι σκηνές για τις επόμενες μέρες. Να φανταστείτε, στα τελευταία 20 λεπτά, όπου εντεινόταν η αγωνία, είχα σφίξει με τόση δύναμη τα δάχτυλα των χεριών μου που με πονάγανε μετά για αρκετές ώρες. Από όλα αυτά καταλαβαίνουμε ότι πρόκειται για αριστούργημα στο είδος του. Ελπίζω πραγματικά να σας έπεισα να τη δείτε, ακόμα και αν την έχετε ξαναδεί! Εγώ θα πάω να τη δω τώρα για 2η φορά :) Πείτε μου στα σχόλια πως σας φάνηκε το σημερινό post, αν έχετε δει την ταινία, αν σας έπεισα να τη δείτε αλλά ακόμα και αν την έχετε δει, πείτε μου πως σας φάνηκε!! Εμείς θα τα πούμε στο επόμενο post, μέχρι τότε...
Να περνάτε καλά και πολλά φιλιά!!
